W pułapce czasu - liczebniki porządkowe
Osiemset ósmy, tysiąc czterysta dziesiąty, tysiąc dziewięćset drugi – przeszłe lata nie zaprzątają nam myśli i nie skłaniają do gramatycznych dywagacji, aż do magicznego momentu wkroczenia w trzecie tysiąclecie. Zapowiedziany koniec świata został odłożony w bliżej nieokreśloną przyszłość, a masa Polaków nadal nie wie, w którym toku obecnie żyje – dwutysięcznym dziesiątym czy dwa tysiące dziesiątym?
W świecie mediów rozpowszechniono błędną formę odmiany wszystkich członów liczebnika – czyli w roku dwutysięcznym piątym, dwutysięcznym dwudziestym. Nic dziwnego, że coraz więcej osób wysławia się w ten sposób, nie zdając sobie jednocześnie sprawy z paradoksu, jaki w tym tkwi. Czy powiemy W roku tysięcznym osiemsetnym czwartym Napoleon koronował się na cesarza Francuzów? Nie, każdy odpowie W roku tysiąc osiemset czwartym...
Zasada jest bardzo prosta – liczebniki porządkowe tworzymy, odmieniając zazwyczaj tylko dziesiątki i jedności. Gdy ich brak, odmieniamy poprzedni człon, np. w roku tysiąc siedemsetnym. Jeżeli w przyprawiającej o ból głowy dacie nie ma jedności, a są dziesiątki lub są jedności i nie ma dziesiątek, odmieniamy tylko ostatni człon – w roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym, tysiąc sześćset szóstym.
Nie inaczej postępujemy z datami XXI wieku – od dzisiaj nie mówimy rok dwutysięczny drugi, lecz dwa tysiące drugi.
Na podstawie Małego słownika wyrazów kłopotliwych Mirosława Bańko
Dodawanie komentarza
Jeśli chcesz dodać komentarz, zaloguj się.
Komentarze
Brak komentarzy.