Sztuka teatralna – sztuka wyobraźni

Pierwsze, antyczne sztuki teatralne wywodziły się z prostej potrzeby człowieka – potrzeby rozrywki. Trzeba jednak przyznać, że starożytny dramaturg miał twardy orzech do zgryzienia, ponieważ rzadko mógł czerpać inspiracje dla swoich bohaterów wśród prawdziwych ludzi. Mało kto ostatecznie ma tak stały charakter i niezachwiane zdanie na każdy temat, że mógłby posłużyć jako pierwowzór Antygony czy Edypa. Dziś jednak teatr jest materią zdecydowanie bogatszą i bardziej złożoną, przez co z jednej strony dramatopisarz ma duże pole do popisu, ale z drugiej musi wszystko ze sobą perfekcyjnie skoordynować.
Współczesny teatr dosłownie i w przenośni wciąga swojego widza i ta myśl powinna przyświecać nam podczas tworzenia sztuki.
Intensywne oddziaływanie na zmysły i budzenie emocji to najważniejsza rola dzisiejszego teatru. Autor może zaplanować prawdziwe poruszające widowisko.
Pisząc sztukę trzeba wyobrazić sobie scenę, rozmieszczenie aktorów, rekwizytów, przestrzeń, na której będzie rozgrywała się akcja. Didaskalia, dialogi, podział na sceny i akty muszą być dokładnie przemyślane, ponieważ to wiąże się z technicznymi zmianami zachodzącymi na scenie. O ile w powieści możemy przenosić się z miejsca na miejsce, zmieniać scenerię, a tyle w dramacie jest to trudne, a czasem nawet niewykonalne. Z tego względu potrzebna jest nam wyobraźnia przestrzenna, która pomoże nam umiejscowić wszystko na deskach teatru. W myślach odtwarzamy całą sztukę. Ponadto musimy dobrze zastanowić się nad tym, jaką treść zamieszczamy w dialogach i ile ich jest, ponieważ sztuka też nie powinna trwać zbyt długo. Szczególnie gdy piszemy scenariusz dla dzieci.
Zamieszczamy zatem wszystko to, co ma wpływ na dalszą akcję i wywołuje jakieś emocje u widza. Z oczywistych względów technicznych, cała sztuka powinna być w miarę możliwości zwarta i toczyć się jednym, wartkim ciągiem.
O tym, co będziemy pisać możemy zadecydować tylko i wyłącznie my sami. Teatr może poruszać dosłownie każdy temat, więc tu nie ma właściwie żadnych ograniczeń. Styl jest nieco ważniejszy, jako autorzy wkładamy w usta swoim bohaterom słowa, które sami powiedzielibyśmy w określonej sytuacji. Dlatego też trzeba mocno skupić się na sprecyzowaniu pewnych psychologicznych cech postaci.






Dodawanie komentarza
Jeśli chcesz dodać komentarz, zaloguj się.
Komentarze
Brak komentarzy.