Portal Pisarski Arkana Allarte.  Uczymy dobrze pisać. Poznaj tajemnice pisania bestsellerów, reportaży, prac magisterskich lub dyplomowych. Specjalnie  dla Ciebie tworzymy przydatne informacje i porady dotyczące pisania.

Autora ocenia się po tym, jak kończy

Niezależnie od tego, o jaki tekst chodzi – od powieści po artykuł – zakończenie jest bardzo ważne, bo to ostatnie słowo autora, z tym zostawia swoich czytelników. Fantastyczne zakończenie sprawi, że wybaczą oni pewne niedociągnięcia w książce, ale kiepski koniec przekreśli nawet najlepiej napisaną opowieść.

W literaturze zakończenie to jedyna okazja, żeby trochę zamarudzić nad jakimś zdaniem czy akapitem. O ile początek musi przykuć uwagę, rozwinięcie musi być sprawnie napisane, to zakończeniem możemy się delektować. Czytelnicy, którzy z przyjemnością i zainteresowaniem śledzili przygody Twoich bohaterów, chcą rozkoszować  się rozwiązaniem akcji. Na pewno bardziej zawiedzie ich nagłe, urwane zakończenie niż trochę zbyt rozwlekłe.

Dobre zakończenie:

Pozwala czytelnikowi zauważyć, że to już koniec historii. Bez zaglądania na następną stronę dla pewności, czy nic tam już nie ma i bez napisu „Koniec”.

Mówi czytelnikowi wszystko, co potrzebuje wiedzieć. Wątki zostały zakończone, losy bohatera wyjaśnione i na wszystkie pytania znamy już odpowiedzi.

Znajduje się niedługo po punkcie kulminacyjnym powieści. Kiedy masz już rozwiązanie, to właściwie jest koniec. Nie ulegaj chęci opisywania, jak wszystko wraca do normy, bo zniszczysz efekt Twojego punktu kulminacyjnego. (Jeśli uważasz, że w Twojej książce przydałby się  epilog, umieść go w innym miejscu lub czasie – nie może być zastępczym zakończeniem, tylko uzupełnieniem całości, musi wnosić coś nowego, ale bez niego Twoja opowieść musi być kompletną całością).

Pokazuje,  jak Twój bohater zmienił się w trakcie opowieści. Jeśli postać się nie zmieni, czytelnik może zadać sobie pytanie: „O co właściwie chodziło?”.

Zaskakuje i przynosi nieprzewidziane rozwiązania. To nie to samo, co wprowadzenie deus ex machina dla ułatwienia sobie sprawy. Chodzi o to, żeby czytelnik pomyślał: „Jak mogłem na to nie wpaść!?”. Oczywiście zakończenie musi być prawdopodobne, logiczne i konsekwentne.

Nie powinno w nim być takich banalnych, „zaskakujących” motywów, jak bohater, który budzi się na końcu i okazuje się, że wszystkie przygody tylko mu się śniły; bohater, który wyznaje, że w rzeczywistości jest kosmitą, wampirem, duchem itp.

Jest mocnym stwierdzeniem, pozytywnym lub negatywnym, ale nigdy nie może być nijakie czy słabe. To Ty musisz zdecydować, czy zakończenie będzie dobre czy złe, nie możesz się co do tego wahać.