Anna Nowak, czy Nowak Anna?

Na ogół wydaje nam się, że poprzedzanie imienia nazwiskiem jest bardziej oficjalne i dlatego wydaje nam się poprawne. Prawda jest taka, że z takiego zapisu można korzystać tylko w sporządzaniu zestawień. We wszystkich innych sytuacjach w języku polskim imię stawiamy przed nazwiskiem. Okazuje się niestety, że często się o tym zapomina i nawet sami nauczyciele popełniają ten błąd, wymagając od uczniów przedstawiania się na zasadzie „Nowak Anna”.
Kiedy zamierzamy zastosować inicjał imienia, wykorzystujemy do tego tylko pierwszą literę, chyba, że imię zaczyna się od dwuznaku.
Dużym problemem jest również dla nas zapisywanie zagranicznych imion i nazwisk. Mamy dwa wyjścia.
1. Stosujemy oryginalny zapis, nie spolszczając ani imienia, ani nazwiska, np. William Shakespeare.
2. Używamy całkowitego spolszczenia i imienia, i nazwiska, np. William Szekspir. (Tu akurat trudno o polski odpowiednik imienia William, dlatego akurat to nazwisko jest wyjątkiem. Jeśli imię posiada polski odpowiednik, to go wybieramy).
Nigdy nie wolno nam połączyć polskiego imienia z zagranicznym nazwiskiem, czy spolszczonego nazwiska z zagraniczną wersją imienia. Będzie to duży błąd. Rządzi więc tutaj prosta zasada konsekwencji.






Dodawanie komentarza
Jeśli chcesz dodać komentarz, zaloguj się.
Komentarze
Brak komentarzy.