Portal Pisarski Arkana Allarte.  Uczymy dobrze pisać. Poznaj tajemnice pisania bestsellerów, reportaży, prac magisterskich lub dyplomowych. Specjalnie  dla Ciebie tworzymy przydatne informacje i porady dotyczące pisania.

ABC pisania wierszy... cz.1

Jak mówi przysłowie - „nie od razu Rzym zbudowano”. Zaczynając pisać, musisz liczyć się z tym, że nieraz wpadniesz w poetyckie pułapki, a Twój pierwszy wiersz nie doczeka się uznania krytyków. Ale na wszystko istnieje sposób. Nie trzeba spędzać lat na studiowaniu literatury, czy kończyć studia filologiczne. Każdy z nas potrafi być – jeśli zechce – swoim własnym nauczycielem, a co więcej – prawdopodobnie najlepszym, bo kto zna nas lepiej niż my sami?

Po pierwsze znajdź czas na pisanie. Nie musisz zaczynać od pisania całego wiersza od razu. Notuj wszystko, co wpadnie ci do głowy, co zauważysz obok siebie – niech to będą rzeczy, które cię dotyczą, z którymi mijasz się na co dzień nie zauważając ich (staruszka w autobusie, zapach z piekarni). Każdy temat z dnia codziennego jest dobry. Na bardziej patetyczne czy wzniosłe tematy, takie jak koniec świata czy narodziny mitologicznych bóstw, przyjdzie jeszcze czas.  Aby po nie  sięgać w przyszłości, najlepiej zacząć od poznawania siebie, swojego własnego poetyckiego świata, który w tym momencie zaczyna kiełkować. Nie przejmuj się długością wiersza i interpunkcją – te zawsze można poprawić nadając mu ostateczny kształt i charakter. W przyszłości na pewno będzie ci to przychodziło intuicyjnie, kiedy nabierzesz trochę doświadczenia. Po prostu pisz – im więcej będziesz pisać, tym większy będzie postęp.

Dobrym sposobem na naukę jest przyłączenie się do forum literackiego, gdzie będziesz mógł poddać swoje prace krytyce osób z podobnym doświadczeniem i takich, od których będziesz mógł się uczyć. Czasami wraz z publikacją przychodzi rozczarowanie, że wiersz nie został zrozumiany, że nie to miałem/am na myśli. Dlaczego więc spotyka się z krytyką? Przede wszystkim debiutant musi uzbroić się w cierpliwość i – tutaj czas na kolejne przysłowie – pamiętać, że „bez pracy nie ma kołaczy”. Krytykują cię? Nie daj się zniechęcić. Niech krytyka stanie się motywacją, żeby pisać jeszcze więcej, poprawiać błędy, zapisywać myśl na kilka sposobów i wybierać najlepszą. Spróbuj również sam oceniać wiersze innych – jakie mają wady, jakie zalety? Co ich autor mógłby zmienić, poprawić? Zadaj sobie pytanie: jak ja bym to napisał/a i dlaczego? Nie bój się być dociekliwy. Nie rozumisz czegoś? Zapytaj autora. Wkrótce okaże się, że czas spędzony na komentowaniu  nie poszedł na marne. Krytykując innych sam wiele się nauczysz i nie będziesz popełniał błędów, które u nich  zauważyłeś.

Ponowne przepisywanie wiersza – kiedy wiersz już powstanie, nie wahaj się stworzyć jego alternatywną wersję. Wiersz niekoniecznie musi być uznany za skończony po postawieniu kropki czy napisaniu ostatniego wersu. Nie bój się napisać na nowo czy poprawić wiersz sprzed miesiąca, a nawet roku. Zobaczysz ile w tym czasie się nauczyłeś i spojrzysz z dystansem na starszy utwór. Czy teraz przekazałbyś swoje emocje za pomocą tych samych słów, a może nasuwają Ci się lepsze? Jeśli wyłapiesz zbędne powtórzenia, albo niektóre sformułowania wydadzą się zbyt banalne – znajdź lepsze. Sięgnij po słownik synonimów, sprawdź ile język daje możliwości na wyrażenie jednej rzeczy. Przeczytaj przepisany wiersz na głos i sprawdź jak brzmi – czasem pomysły nasuwają się podczas czytania – ten wyraz nie brzmi najlepiej, ale mogę go zastąpić innym! Czytanie na głos pozwala wychwycić te błędy, które oko nie jest w stanie zauważyć, gdy patrzysz na tekst. Spróbuj, a się przekonasz!